COPD fase 4 kan er met niemand over praten
11-12-2016 om 07:31 uurBeste lezers,
Ik zit nu bijna 2 jaar thuis en ik vind het moeilijk om over mijn ziekte te praten
1 jaar geleden kreeg ik door deze ziekte een hartritme storing net op tijd gered..
Zit nu in de IVA heb 27 een baan gehad en ben veels te lang door gegaan met werken en mijn kop in het zand steken is makkelijker dan toe te geven dat je lichaam niet meer kan. Ik ben nu 63 jaar mijn zelfstandigheid op geven is een moeilijk proces waar ik nog steeds mee worstel afhankelijk zijn van andere mensen is het moeilijkste wat er is.
Ik woon met mijn dochter van 22 jaar en voel me vaak schuldig dat ik niet meer zo veel kan.
Door deze ziekte ben ik ook vrienden kwijt geraakt.
Het is moeilijk uit te leggen aan de buiten wereld wat deze ziekte met je doet .
De eerste stap heb ik nu gemaakt om mij voor te stellen ik heb daar 2 jaar of langer eigenlijk over gedaan.
Welkom Adelheid,
Hartstikke goed dat je deze stap gezet heb.
Hier kan je je hart luchten, want vele worstelen hier ook mee. Je kan ook terecht bij een longarts op het forum.
Ik zal zeggen, ga van start en doe je verhaal.
Groetjes Shadow
Hoi Adelheid,
Je kunt ook eens kijken bij een Longpunt bij jou in de buurt, daar kan je praten met mensen die in hetzelfde schuitje zitten.
groet mardoes
Mardoes en Shadow bedankt voor de tips ik zal hierover na denken
Hoi Adelheid,
heb je geen contact met de longverpleegkundige? Of eventueel met maatschappelijk werk in het ziekenhuis? Ik zit ook in het traject van het uwv en kan ook slecht praten, ik ben nu doorverwezen naar de psycholoog ivm een depressie.
Groetjes Andrie.