Zomaar een gedichtje

Chronisch ziek.

Onzichtbaar
Zijn mijn tranen niet
Onzichtbaar
Is Wel vaak mijn verdriet
Onzichtbaar
Om het niet begrepen zijn
Onzichtbaar
Dat doet vaak het meeste pijn
Onzichtbaar
wel een naam , maar geen gezicht
Onzichtbaar
En toch sta je in het felle licht
Onzichtbaar
Je praat je roept en schreeuwt steeds weer
Onzichtbaar
Maar het onbegrip doet vaak het meeste zeer

Robert Boegheim

Reacties

Log in of Registreer om te reageren.