Afgevoerd met ambulance.

JohannaEJohannaE Gebruiker
edited 1 maart in COPD algemeen
Eergisteren was ik met mijn zoon in Scheveningen, nachtje hotel, lekker uit eten en ‘s avonds naar de Lion King. De hele reis vanuit het noorden naar Den Haag, met trein, bus en tram kostte mij al de nodige energie. Treinstations in Nederland zijn NIET COPD-vriendelijk! Vanuit het hotel hebben we dus maar een taxi besteld naar het restaurant. Maar na het eten begon het: mijn ademhaling zat weer “hoog”, zoals ik dat zelf noem. Ik kreeg het niet meer onder controle en kon geen stap meer verzetten. De Salbutamol inhaler die ik bij me had, hielp niet, ik ademde niet diep genoeg. De bestelde taxi voor naar de musical heeft mijn zoon maar weer weggestuurd. Daar sta je dan, voor het prachtige Kuhrhaus, te happen naar adem en compleet in paniek.... Ik wist het niet meer en mijn zoon ook niet, dus ik zei: “bel 112 maar”. Om een lang verhaal kort te maken, toen de Lion King begon, werd ik de SEH van het Bronovo ziekenhuis ingereden en toen de musical afgelopen was, zo’n elf uur, werden wij bij de deur van het hotel afgezet door de taxi.
Complimenten voor ambulance- en ziekenhuispersoneel! Het was voor mij de eerste keer, dat het zo mis ging en ook de eerste keer met de ambulance en de SEH, maar ik heb me nog nooit zo veilig gevoeld als door hen. Mijn saturatie was gezakt naar 82.
Op de longfoto was niets te zien, ook hoorde de longarts niets aan mijn longen. Wel werd er in de bloedwaarden een iets verhoogde ontstekingswaarde gevonden. Conclusie van de longarts: combinatie stress, warmte/koude overgang, gevulde maag, beginnende ontsteking. Met verneveling van Ventrolin o.i.d. is mijn ademhaling weer rustig geworden, met ondersteuning van een tablet Oxazepam. Prednisolonkuur (ook voor het eerst) voor de komende week, samen met antibiotica. En een extra puff: Foster aerosol.
Ik ben nu weer thuis, ik voel me weer goed, heb het nog niet weer benauwd gehad, maar ik ben zó bang.... Ik kon tot nu toe altijd zelf mijn ademhaling weer tot rust brengen door neusademhaling in, puf-uitademing door getuite lippen. Maar het lukte deze keer niet.
Ik durf nauwelijks meer het huis uit. Maar volgende week moet ( en wil) ik wel weer werken!
Ik heb COPD gold 3, 38% longcapaciteit.
Zou het helpen als ik een makkelijker in te nemen pufje bij me zou hebben, zoals die Foster met voorzetkamer?
Of moet ik met de stress beter leren omgaan? Wie herkent dit?

Reacties

  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #1
    Wat jammer en naar dat je zo benauwd bent geworden, dan verheug je je op een uitje en dan loopt t zo af.
    Schrikken is het ook altijd, ik herken het wel, ik heb t ook wel eens zo erg gehad en dan zolang ik zit na t eten gaat t goed maar zodra ik dan moet lopen de kou in dan overvalt de benauwdheid.
    Ellendig is dat gevoel, ik herken de paniek en angst want soms red je het niet zonder hulpmiddelen en extra verneveling.
    Ik heb altijd mijn voorzetkamer en pufjes bij mij, al ga ik met de lift naar de brievenbus, alleen het idee dat ik ze heb geeft al meer rust.
    Pufjes met voorzetkamer is prettiger, dat kun je bij erge benauwdheid meestal nog binnen krijgen, gewone pufjes mis je dan de kracht voor.
    Stress geeft ook meer benauwdheid maar je ontkomt er niet altijd aan.
    Ik heb het ook bij leuke dingen,als ik dan mij verheug en euforisch ben , ja hoor dan schiet de benauwdheid ook omhoog, erg vervelend.
    Bespreek het ook met je longarts, ook de paniek en angst.
    Sterkte, Jolien
  • GwennyGwenny Administrator , Gebruiker, Moderator, Schrijver
    #2
    Heftig, heel veel sterkte!
  • JohannaEJohannaE Gebruiker
    #3
    Dank je wel voor jullie reactie, wat jij ook zegt Jolien, een pufje wat makkelijker werkt achter de hand hebben, dat is zeker iets wat ik met mijn LA ga overleggen. En ik moet echt leren op tijd te stoppen als het nodig is en mezelf langer de tijd gunnen om te herstellen. Ik wil nog steeds teveel wat ik vroeger ook kon. Wat een rouwproces is dat toch, hé?
  • dinadina Gebruiker
    #4
    Ja dat is zeker heftig .Ik ken dat gevoel maar al te goed en dat is schrikken. ik wens je veel sterkte
  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #5
    @johannaE, ja het is echt een rouwproces, ik heb het vanaf mijn 37e , ben nu 55 en nog kom ik mijzelf geregeld tegen.
    Ik wil nog zoveel maar het lukt niet meer, ik heb op sommige dagen het leven van een 80 jarige zeg ik weleens, niet verkeerd bedoeld want sommige 80 jarigen zijn de leukste mensen, al kunnen sommige 80 jarigen soms zelfs nog meer....
    Alleen het is zo verdomd moeilijk.
    Ja een puf met voorzetkamer is echt beter, dat gaat makkelijker.
    Ik ben een druktemaker, altijd geweest, en probeer nu bij leuke dingen mij rustig te houden, moeilijk maar soms maak ik dan maar iets minder mee omdat ik mij even terug trek.
    De hoofdrol is niet meer voor mij weggelegd, jammer maar een bijrol is ook al geweldig!
    Groetjes en sterkte, Jolien


  • TamiaTamia Gebruiker
    #6
    Dag Johanna, een eerste aanval is altijd schrikken. Sterkte!

    Je schreef dat je Salbutamol gebruikt hebt toen je de aanval kreeg. Heb je het in aerosol? Als je de aerosolversie hebt, kan je deze ook innemen via een voorzetkamer.

    Tamia
  • JohannaEJohannaE Gebruiker
    #7
    Dank voor je tip, Tamia! Ik heb salbutamol novoliser, inhaleren tot hij weer op groen springt, met een klik. Maar dan moet je best diep ademhalen. De aerosolversie kende ik niet, ik zal hem aanvragen, want die voorzetkamer heb ik nu al. En ja, hevig schrikken, ik wist echt niet meer hoe ik de ademhalingstechniek die ik eigenlijk heel goed beheers, moest toepassen. Door de paniek natuurlijk.....
  • lemlem Schrijver
    #8
    Heftig Johanna. Het is ook zo onvoorspelbaar.
  • MarcusMarcus Gebruiker
    #9 edited 4 maart
    Johanna, heb me even in gelezen... heftig wat je daar in Schevingen hebt meegemaakt. Mijn ervaring is dat we de randstad moeten mijden zeker met die overgang van koude. Smog en fijn stof blijft dan veel langer hangen. Een voorzetkamer is zeker aan te raden gebruik nooit anders. Wens je veel sterkte.
  • JohannaEJohannaE Gebruiker
    #10
    Marcus, dank je wel voor je reactie. Die smog hadden de LA en ik nog niet eens meegerekend, maar idd., dat is ook nog een factor! Ben al in contact geweest met de LVPK, die zorgt voor de aerosol versie van Sambutamol (mijn kortdurende lvw), volgende keer bij de apotheek.
  • MarcusMarcus Gebruiker
    #11
    Bedoelde eigenlijk....is die smog en fijnstof daar niet de trigger geweest die alles in gang heeft gezet bij mij gebeurt dat namelijk wel.
  • muffinmuffin Gebruiker
    #12
    ach Johanna ,
    heftig is dat het,
    maar je had al zoveel stress , treinstation enz.
    toen je eindelijk lekker zat te eten sloeg de stress en de benauwdheid toe, ik ken dit, je had je zo goed gehouden , ook voor je zoon, een gezellig uitje met zijn moeder, en wat gebeurt er met moeder, ze was op en kreeg het onder het eten stikbenauwd, en je had nog zoveel te gaan ,naar de lion king enzo
    ik weet precies hoe je je voelde heb zelf zoiets meegemaakt,
    ik heb copd 4, soms lukt het me, en soms slaat het toe net als bij jou, ik maak me al druk voordat ik wegga , dan zegt mijn dochter altijd, rustig mama, we hebben alle tijd,nu heb ik ook weer een uitje in het vooruitzicht, om naar het nieuwe huis van mijn dochter te gaan kijken, en daarna lekker eten, dus moet me van te voren al rustig proberen te houden, is nu eenmaal zo
    veel sterkte gewenst Johanna
    groetjes van Muffin
  • muffinmuffin Gebruiker
    #13
    johanna, nog even berichtje van Muffin
    ik ga nooit zonder mijn Foster, en nog een paar andere puffers weg, met mijn aerosol
    moet je voortaan maar meenemen
    groetjes
  • JohannaEJohannaE Gebruiker
    #14
    @muffin , Dank je wel voor je lieve reactie. Ik heb het gevoel, dat jij idd precies begrijpt wat er gaande was. Zo voelde het precies! Ik maak me van tevoren vaak al te druk en dan krijg ik het al benauwd als ik nog niet eens op weg ben.... Afgelopen maandag wilde ik weer naar school gaan (leerkracht groep 6), maar om elf uur ben ik alweer naar huis gegaan, die beginnende ontsteking en de prednison ondermijnden mijn energie meer dan ik gedacht had. Dus nu deze week toch maar even toegeven aan deze akelige ziekte. Even bijslapen en echt goed tot rust komen. Inmiddels kan ik deze week mjn eigen merk luchtwegverwijder halen in de aerosolversie. Want zonder dat ga ik niet meer van huis! Ik wens jou een heel gezellig uitje naar het nieuwe huis van je dochter, en ik zeg ook maar: Keep calm!!
  • perionperion Gebruiker
    #15
    Hoi
    Soms ben ik erg angstig. Wil nog zoveel. Volgens laatste meting 36 kan het niet geloven... pas niet bij hoe ik mij voel.
    Verdrietig want mijn collega's denken dat ik mij aanstel en blijven rustig aan parfum gebruiken terwijl zij met longpatiënten werken. Ik dacht veilig te zijn op mijn werk maar dat is fuys niet zo. Terwijl ik voor een van de grootste zorgaanbieders in Amsterdam werk.
    Dat bericht dat het ambulance personeel weet wat zij doen doet mij goed. Ik heb zo,n gevoel dat ik met klunzen werk die het niuet snappen of willen snappen. Ben nog steeds verdrietig hierover.
  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #16
    @perion,het valt ook niet mee, koppie wil van alles maar t lijf doet niet mee.
    Herkenbaar hoor, wat naar van die collega's, ze zouden het eens zelf benauwd moeten hebben dan piepen (toepasselijk;) ze wel anders.
    Groetjes, Jolien
  • JohannaEJohannaE Gebruiker
    #17
    @perion , Dat is inderdaad heel ergerlijk, dat jouw collega's er zo in staan. Ze zouden echt beter moeten weten! Heb je wel een meelevende en meedenkende leidinggevende?
  • perionperion Gebruiker
    #18
    Hopelijk nu de goede aangesproken. Over het beleid ivm longziektes in het algemeen. Deze meneer heeft zich tot nu toe aan de afspraak gehouden. Hij gaat het voorleggen. Helaas opmerking collega wij hebben nu op de afdeling geen COPD patienten meer dus kunnen weer parfum gebruiken. Het is een grote zorgorganisatie waar veel mensen uit de Psychiatrie, VGZ ouderen etc... geen een van deze groep kan goed tegen chemische luchtverfrissers of sterke parfumluchtjes ... en er is geen beleid op. En ik als werknemer heb gewoon pech. De helft van mijn collega's maken soms opmerkingen waarvan je voelt wat gemeen het is want volgens hun is het psychisch... of snappen ze niet wat ik nog wel allemaal kan. Nu dat is eenvoudig dingen doen die je leuk vind en een daarvan is verzorgen/verplegen. Vroeger veel gesport altijd in beweging geweest, omgaan met je energie goed ademhalen etc.. gezond eten sommige plekken vermijden etc..... het wordt er niet leuker op. Maar ik ben niet de enige twee weken gelden een vrouw met COPD in laatste fase moest van terminale afdeling af was naar drie maanden nog niet overleden kwam bij ons op de afdeling voelde zich niet prettig en veilig werd terug geplaatst en is dat weekend overleden. Dan komt het heel dicht bij was een ontzettend lieve vrouw vanaf dat moment heb ik weer paniekaanvallen hoewel aardig onder controle maar bijzonder angstig. Gevraagd aan de arts of het door de luchtverfrissers kwam volgens haar niet het is hoe je het ervaard volgens haar op mijn antwoord dat er meer dan 80% copd last hebben van parfum en luchtverfrissers keek zij mij alleen maar aan. Dus ..............................................
Log in of Registreer om te reageren.