Emoties

wilmar2410wilmar2410 Gebruiker
edited 7 mei in Longen algemeen
Ik bemerkte dat ik op emotioneel vlak nu ook mijn grenzen moet gaan stellen. Bij opwinding en ergenissen gaat het mis. Dus ben ik begonnen meer te relativeren en evt. beslissingen uit te stellen en in overleg te gaan als de drempel te hoog is voor me. En dat terwijl ik voeger best daadkrachtig ben en gewend was mijn eigen boontjes te doppen. Meer om hulp vragen, je schouders ophalen in conflict situaties. Het leven is een grote leerschool..

Reacties

  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #1
    Mooi onderwerp dit, ik heb dan weliswaar iets anders nl. Copd en astma maar herken het goed.
    Ik vind misschien dit nog wel het ergste deel aan de ziekte, zodra er opwinding is, of dit nu euforie is om iets leuks of verdriet of ergenis gelijk merk je het aan de benauwdheid.
    Ook vooral niet haasten, zodra ik op de klok ga letten en en moest opschieten gaat het mis...
    Vervelend he?heb het al jaren maar kan nog steeds dit deel niet los laten.
    Haast mij nog te vaak, en ben een mens van pieken en dalen, dus ook mijn benauwdheid piekt mee en daalt.


  • wilmar2410wilmar2410 Gebruiker
    #2
    Ik plan tegenwoordig wat ik op een dag kan doen, met rustmomenten tussendoor. Ben een fulltime huisvrouw dus eigenlijk in een luxe positie wat dat betrefd. Heel wat anders dan je een fulltime of parttime baan hebt. Maar wat jij zegt herken ik ook wel. Was zelfs nogal perfectionistisch ingesteld in mijn werk. Had vroeger een administratieve baan bij een groot verzekerings cocern voor 12 jaar, daarna een tijdje als vrijwilligster gewerkt bij het Rode Kruis welfare, in de huishoudelijke dienst gewerkt in de ouderenzorg en daarna bij Post.nl als postbezorgster.... Tot ik arbeids ongeschikt werd door artrose. De nodige tegenslagen gehad... Maar het heeft me gevormd tot wie ik nu ben.... En ik ben niet perfect.... Daar ben ik gelukkig ook inmiddels achter......
  • wilmar2410wilmar2410 Gebruiker
    #3
    goudvisje schreef: »
    Mooi onderwerp dit, ik heb dan weliswaar iets anders nl. Copd en astma maar herken het goed.
    Ik vind misschien dit nog wel het ergste deel aan de ziekte, zodra er opwinding is, of dit nu euforie is om iets leuks of verdriet of ergenis gelijk merk je het aan de benauwdheid.
    Ook vooral niet haasten, zodra ik op de klok ga letten en en moest opschieten gaat het mis...
    Vervelend he?heb het al jaren maar kan nog steeds dit deel niet los laten.
    Haast mij nog te vaak, en ben een mens van pieken en dalen, dus ook mijn benauwdheid piekt mee en daalt.


    Oei... Die klok..... Dat herken ik ook absoluut... Er hangt een recht tegenover me in de woonkamer...

  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #4
    Hier ook een huisvrouw met eigen tijdindeling en plan ook alles, kan niet heel veel meer doen daar is het te slecht nu voor geworden jammer genoeg.
    Ook moeilijk om opeens niet meer te kunnen werken buitenshuis voor jou, hele omslag.
    En indd hier nog zo 1, ik ben ook niet perfect :)maar wil wel alles perfect doen, pfff word soms moe van mijzelf.
    Ja die klok , benauwdheid en haast kan echt niet samen.

    Dat plannen enz dat wil nog wel maar de emoties, welke nu eenmaal bij het leven horen, van vreugde tot verdriet daar reageren die longen direct op.
    En als ik nu een heel gelijkmatig mens zou zijn zou het makkelijker zijn, maar karakter verander je niet maar zo..... :)

  • Anna50Anna50 Gebruiker
    #5 edited 7 mei
    Hier ook een huisvrouw. Ik plan niets, ik kijk wat ik kan doen op een dag. Ik heb wel geleerd om op tijd pauze te nemen en niet door te gaan, omdat ik denk dat het wel kan. En dat werkt dus niet.
    Emoties enz. vreten energie. En dan ben ik een dweil. :-) Moet ik weer opnieuw beginnen met conditie opbouwen. Rustig aan werkt bij mij het beste, maar soms kom je er niet onderuit.
  • DaantjeDaantje Gebruiker
    #6
    Ik heb bij ergotherapie geleerd om mijn dag op te delen en tussentijds pauze te houden. Ik werk nog wel maar nooit meer dan twee dagen achter elkaar. Als je dan een keer slecht opstaat hoef je nooit meer dan vandaag en morgen, dat geeft voor mij een hoop rust.
  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #7
    Is ook het beste wat jij toepast @Daantje vooral als je werkt buitenshuis.

    Ik denk dat ik nog teveel plan en dan kom je elke dag gefrustreerd door dus....dus ga proberen wat @Anna50 doet, niet plannen maar kijken wat lukt die dag
    Die pauzes houd ik ook , alleen zit ik soms op hete kolen dan....

    Alleen die emoties daar ontkom je niet aan, heb soms zulke nare aanvallen, nu gaat het beter maar wat een angst gaf dit soms, dus cirkeltje...angst extra benauwd en extra benauwd geeft angt enz enz.
    Moeilijk allemaal, mag gelukkig af en toe een half oxazepammetje maar wil niet alle dagen als zombie leven.
    Nu begint de angst te zakken omdat ik weet ik kom er wel uit of doorheen met morfine maar oef, wat angstig!
  • DaantjeDaantje Gebruiker
    #8
    @goudvisje het helpt mij om niet op hete kolen te zitten door te denken 'ik ga nu een kwartiertje/half uurtje/uurtje even zitten/liggen'. En dan neem ik bijvoorbeeld een kopje thee wat tijd nodig heeft voor ik het kan drinken, of ik ga een serie kijken die een uurtje duurt.

    Ik maak vaak wel een planning maar dan met dingen die ik echt wil doen en met dingen die ik misschien wil doen, waarvan het niet erg is als het niet lukt.
  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #9
    @daantje, ja is zeker beter om echt pauze te houden, ik kan zo onrustig zijn, probeer het ook wel meer en kan ook niet anders nu, ik kijk vaak "foute" tv , dingen waar ik normaal mn neus voor ophaal :) goede tip die thee, dat duurt tenminste even.

    Ik maakte altijd een planning, alleen moet ik hem nu wel aanpassen, dat is wat ik nog weleens vergeet bij verslechtering.
    Ik heb wel de luxe om gewoon te kijken wat lukt , maar indd een planning wat jij doet is ook handig, bedankt voor de tips....ga gelijk thee zetten hahaha!
  • DaantjeDaantje Gebruiker
    #10
    Ik probeer ook te genieten van de dingen waar ik vroeger niet de tijd voor nam omdat ik maar door denderde. Lekker kopje thee, zoveel mooie programma's op tv, de dingen die ik wel doe en de mensen waar ik mee afspreek zijn dingen die ik echt wil en mensen waar ik echt om geef. Niet meer al die dingen die sociaal gezien van je verwacht worden maar waar ik helemaal geen zin in heb.
  • wilmar2410wilmar2410 Gebruiker
    #11
    Waar ik ook best wel van opknap is een zgn. Powernap. Meestal in het begin van de middag. Hoeft niet lang te duren. 's nachts slaap ik helaas nogal licht.... en ja.... ergens bewust de tijd voor nemen is ook wel een soort van ontspanning. Ben ook echt een theeleut geworden. Er bestaat zoiets als Mindfulness.... maar heb daar zelf geen ervaring mee. Wie heeft dat wel?
  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #12
    Oh ja powernaps doe ik ook geregeld, maar soms word ik er ook vermoeider van.
    Heb niet echt mindfulness gedaan, wel een app van vgz met een soort mindfulness oefeningen, is gewoon gratis en ik denk dat je die in app store kunt vinden.
  • SooshSoosh Moderator
    #13
    Grappig ik begin ook voor mijn depressie morgen met een Mindfulness cursus.
    Meer in het nu leven en minder jagen. Ik vraag me af of het iets voor mij is. Het wordt afgesloten met een stilte dag, nou.. mensen die mij kennen die liggen nu al in een deuk.

    Van 09.30 tot 15.00 ofzo mag je dan niets zeggen, geen gebaren naar elkaar, niet schrijven, geen scherm, helemaal niets. 'Gewoon even zijn' zeggen ze dan. Volgens mij word ik juist van het 'verplichte' in het nu moeten zijn heel erg onrustig. Tenzij ik de natuur in kan ofzo, dan is het anders.
  • wilmar2410wilmar2410 Gebruiker
    #14
    Soosh schreef: »
    Grappig ik begin ook voor mijn depressie morgen met een Mindfulness cursus.
    Meer in het nu leven en minder jagen. Ik vraag me af of het iets voor mij is. Het wordt afgesloten met een stilte dag, nou.. mensen die mij kennen die liggen nu al in een deuk.

    Van 09.30 tot 15.00 ofzo mag je dan niets zeggen, geen gebaren naar elkaar, niet schrijven, geen scherm, helemaal niets. 'Gewoon even zijn' zeggen ze dan. Volgens mij word ik juist van het 'verplichte' in het nu moeten zijn heel erg onrustig. Tenzij ik de natuur in kan ofzo, dan is het anders.

    Daar zou ik zelf ook moeite mee hebben... Met zwijgen op commando. Ik moet er toch eens over denken of het iets voor mij is....
  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #15
    Ik ben ook geen mind fulness type, heb met de ergo therapeut wat oefeningen gedaan, o.a. thee drinken met aandacht, kreeg er met recht jeuk van.
    Word zo kriebelig ervan, de ontspanningsoefeningen vind ik wel fijn maar het leven in het nu, is mooi als er niks aan de hand is.
    Het lukt mij alleen als ik toch al ontspannen ben anders niet.

  • wilmar2410wilmar2410 Gebruiker
    #16
    Mijn ontspanning haal ik merk ik nu uit het luisteren naar goede muziek en sinds kort ook met diamond painting. Dat is best priegelwerk maar je creeerd er wel iets moois mee, en je kan zelf bepalen hoelang je ermee bezig wil zijn. Elke dag een stukje.... Een tijdje geleden had ik een proefles stoelyoga geprobeerd maar dat was geen succes. Had toen nog geen medicatie en kreeg spontaan een aanval, en de kriebels. Aangezien ik nogal lomp ben verwachtte ik met stoel en al onderuit te gaan bij bepaalde standjes...... Dus dat was niks voor mij.
  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    #17
    Ik zag het voor me, de stoelyoga :):)
    Muziek is ook fijn en een hobby ook, ik heb een tijd gekleurd , voor volwassenen maar vond het niet erg lang leuk, ik lees veel en ben graag in het bos of buiten, maar lukt niet altijd.
Log in of Registreer om te reageren.