Een dag uit het leven met lef!

GwennyGwenny Administrator
edited 9 juli in Blogs en interviews
Dit bericht is verplaatst van: Een dag uit het leven met lef!

Reacties

  • lemlem Schrijver
    #1
    Lieve luitjes,

    Het is even wennen op deze nieuwe plek. Wat raken we toch snel gewend aan een terugkerende gewoonte en wat is het dan moeilijk om over te stappen naar iets nieuws en het oude los te laten of een nieuwe jas aan te trekken.

    Ik ben de hele ochtend al aan het mijmeren welk onderwerp ik voor mijn andere dagelijkse Blog zal kiezen. Het is geen kwestie van niet weten, het is een kwestie van niet kunnen kiezen. In feite kan je de kleinste onderwerpen uitspinnen tot een thema. Zo in de gauwigheid zijn er al dromenboeken open en dicht gegaan, dagboeken doorgebladerd, filosofielessen voorbij gegleden, artikelen gelezen en hoe meer ik door die hersentjes van mij heen sluis, hoe lastigerde keuze wordt.

    Het is een miezer regen buiten en ideaal weer om dan eerst maar te beginnen jullie deelzaam te maken van mijn laatste loodjes op school. Dat dat een goede inval is, blijkt nu maar weer. Met de eerste zin van dit stuk dient het nieuwe thema voor 'mijmeringen' (een wordpressblog) zich al aan. Gewenning. Daar ga ik straks eens overpeinzen. Zie je, alles komt op een presenteerblaadje als je de ogen en het hart maar opent.

    Mijn laatste jaar op school verloopt alles behalve vlekkeloos. De weemoed schuilt in het feit, dat ik afscheid aan het nemen ben, maar de stressfactor is een andere. Het afscheid is onvermijdelijk, dat hoort bij het leven en dat heb ik al omarmd. De hectiek sluipt in het feit dat er een andere school volgend jaar bij de onze inkomt. Het is tijdelijk, want het jaar daarna is er nieuwbouw. Voor dat ene jaar zijn ze rigoureus aan het ruimen gegaan.

    Als ik dat ruimen naar jullie toe vertaal, moet ik met pijn in het hart zeggen, dat praktisch alles van het oude Jenaplan letterlijk en figuurlijk wordt weggegooid. Ons hele geliefde oude documentatiecentrum werd leeg getrokken ten gunste van het oud papier. Niet voor een vluchtelingen of asielzoekerscentrum, maar weg, de vernietiging in. Dat schuurt. Heftig vind ik het ook te moeten ervaren dat er vloeren in de was moeten worden gezet en ik met de kinderen maar ergens anders moet verblijven. Nou ja, dat soort dingen. Ik kan dus niet afscheid nemen in een vertrouwde en behaaglijke omgeving. Eigenlijk is de school me voor. Zij heeft afstand gedaan van ons en dat had andersom gemoeten in mijn optiek.

    Genoeg gepruild, dank voor jullie luisterende oren. Poes Pluis ligt heerlijk in een holletje van mijn dekbed te slapen, half opgerold en de pootjes biddend over elkaar. Ze had een grappige actie twee weken terug. Ze kwam vol zwier van het balkon aangelopen naar binnen en droeg iets triomfantelijk in haar bek. Dat zette ze neer en bestudeerde het aandachtig. Het was een lief klein veldmuisje, totaal verstard van angst. Pluis keek me vol trots aan en speelde daarna het bekende kat-en-muis spelletje. Pootje tikken, muis rent weg, pootje tikken, muis rent weg. Ik heb muis zijn leven gered, door hem fluks weg te kapen en hem beneden in de struiken te zetten. Geen beste keus van muis om ons balkon uit te zoeken, als tijger Pluis daar de scepter zwaait. Ze had er wel een klim van twee verdiepingen voor nodig gehad. Het voelde alsof ik een heldendaad had verricht, maar zo voelde Pluis zich ook. Verbeelde ik me het nou, of was ze een paar centimeter gegroeid van trots?

    Met schilderen zijn we in de weer met het maken van materiekunst. Gisp, gaas, kurk, zand, klei, muurverf, lak, acryl wordt bewerkt op doek met handen, enorme kwasten, sponzen, doekjes je kan het zo gek niet bedenken. Het is zwaar en het is voor mij eigenlijk te benauwd, daar op die zolder onder de pannen, zonder ventilatie en met een raampje open. Vorige week moest ik afzeggen, dat had ik qua lucht niet gered met de drukkende hitte. Eigenlijk is dan alleen buiten geschikt of een hele grote hal met goede ventilatie. Maar het is wel heerlijk om te doen. Volgend jaar ga ik naast Knockart ook naar de Haarlemse weekendacademie op zondagmorgen. Never a dull moment.

    De boeken staan op een laag pitje nu het verslagentijd is. Heerlijk om zo in ieder kind te kunnen duiken en vanuit hun ogen de wereld te zien. Het zijn weer prachtige 'aandenkens' geworden. Ik draag ze stuk voor stuk mee, al die kinderen in de afgelopen 25 jaar. Volgend jaar ga ik een jaartje invallen op de 21 scholen van de stichting. Dat wordt het laatste jaar en de afwisseling zal een hoop stof tot schrijven geven en wat meer vrije tijd opleveren.

    Nu nog het laatste tranendal doorstaan, afscheid van 25 jaar De Overkant en daarna de grote stap in het ongewisse. Ik hou jullie op de hoogte.

    Ik wens jullie ondanks de tropenhitte vorige en ik geloof ook volgende week, toch een luchtige vakantieperiode toe met mooie belevenissen en fijne momenten om de rest van het jaar op te kunnen teren.

    Hastalapasta en Ajeto.
    Berna.

    :-*
  • lemlem Schrijver
    Lees verder onder blogs en interviews: Lem
  • GwennyGwenny Administrator
    Hi Lem,
    Hoe is het met je? Aardig wat koelere temperaturen nu.
  • lemlem Schrijver
    Ik heb inmiddels alweer wat reacties gekregen van mensen die flink hebben moeten zoeken naar de blog. Weet niet of ik nu de doelgroep, de vertwijfelde bange beginnende copd-er nog wel bereiken zal. Eerlijk gezegd denk ik van niet. Dat vind ik erg jammer. Ik schreef vooral voor hen. Om te laten zien dat er mogelijkheden zijn en dat het niet een aflopende zaak hoeft te zijn.

    Ik heb al weer twee blogs geschreven en geplaatst onder lem, maar die zie ik hier niet terug, wel onder lem dus! Ingewikkeld, dat wel. En daarom waarschijnlijk een expeditie om me nog te vinden! Liefs, Ber.
  • goudvisjegoudvisje Gebruiker
    Ook ik heb echt moeten zoeken om je weer te vinden, nu ik het eenmaal weet kijk ik wat vaker maar het zou handiger zijn wanneer je direct kunt zien dat er een nieuwe blog is, want eerst kijk je hier als beginnende lezer en daarna moet je naar blogs, beetje onhandig.
    Het is te leuk om te lezen en vooral om te zien dat er nog heel wat mogelijk is voor sommigen onder ons met copd, het zou zo jammer zijn wanneer mensen deze blog niet zien.
    Een fijn weekend,Jolien
Log in of Registreer om te reageren.